Krzysztof Fugiel
Niedziela, 26 Maja 2019 roku. Dzisiaj są imieniny: Eweliny, Jana, Pawła
Flash Player


­7 Cudownych Ocaleń pułkownika Woj­ska Polskiego w stanie spoczy­nku Antoniego Fugla.

Więcej na ­





Materiały o walce

Antoniego Fugla w AK

przekazałem do:






­ ­


Flag Counter­­















Utwórz swoją wizytówkę  


­­­ anima_pilsudski_fugiel_trans

Witam  na FORUM  KRZYSZTOFA A. FUGLA. W FORUM są następujące tematy które poruszam:

Współczesny Przemysł Naftowy
Health, Safety, Envinroment
Historia Nafty
O Świecie
Nie tylko Szkiełko i Oko
O Krakowie­

Zamieszczane tu materiały są prywatnymi tekstami i opiniami Autora FORUM z którymi można się nie zgadzać, jednakże Autor uważa je za swoje i niezmienne, aż do czasu poznania nowych faktów.

W przypadku innych artykułów, bądź notatek, Autor FORUM nie bierze odpowiedzialności za ich treść, jednakże zawsze są  zamieszczane dane osobowe Autora tekstu bądź dane źródłowe tekstu.

Wszelkie uwagi i propozycje tematyczne dotyczące FORU­M proszę przesyłać do mnie E-mailem ( patrz niżej ), lub wpisać swój komentarz ­na podstronie Księga.




chrisfugiel [at]

Imię i Nazwisko






­PGNIG notowania


Kursy walut - Serwis Finansowy nr 1
NBP 2019-05-24
USD 3,8436 -0,67%
EUR 4,2989 -0,27%
CHF 3,8327 -0,04%
GBP 4,8768 -0,17%
Wspierane przez

Protected by Copyscape Plagiarism Check



Wypromuj również swoją stronę­


























Mennica Skarbowa - Pewne inwestycje w metale szlachetne­


­ ­




Aaron Paul photographed in Los Angeles for the ART & SOUL book to promote arts funding in partnership with The Creative Coalition and Sony.

Aaron Paul photographed in Los Angeles for the ART & SOUL book to promote arts funding in partnership with The Creative Coalition and Sony.

All images by Brian Smith. Used with permission.

Photographer Brian Smith has been shooting for many years and has produced work that you’re bound to have seen if you pay attention to pop culture at all. Brian’s unique creative vision is whimsical, playful, fun, elegant, and somehow or another manages to squeeze reality into that balance. He has a gift, and I’m not the only one who thinks so.

Based in Miami, Brian Smith “is the luckiest guy on the planet.” according to a bio he sent for this interview. He won a Pulitzer Prize at 25, he’s told Bill Gates exactly what to do for an entire hour, appeared on The X Factor, exhibited at the Library of Congress, dined with the President, hung with Richard Branson on Necker Island, gotten drunk with George Clooney, and shared cupcakes with Anne Hathaway.

Pretty cool, huh?

Editor’s Note: This is a sponsored post from Sony.

Phoblographer: Talk to us about how you got into photography.

Brian: I started shooting sports for my hometown newspaper when I was in high school. It was cool to pick up the paper and see one of my shots on the cover of the sports section the next day. I keep shooting through college and when my first magazine photo was published in LIFE magazine, I was hooked.

Phoblographer: What made you get into portraiture, editorial and commercial work if you were a photojournalist before?


William H. Macy photographed at Sundance Film Festival for Be A Star with WWE and The Creative Coalition

William H. Macy photographed at Sundance Film Festival for Be A Star with WWE and The Creative Coalition

Brian: I spent a decade shooting for newspapers. That’s a really great to start out because you shoot 2-3 jobs a day so you learn really, really fast. I shot everything from college and pro sports to news to fashion and food. But I really loved shooting portraits because it allowed me to spend time with people – rather than shoot them from across a stadium with a 600mm lens.

Phoblographer: You’ve been a user of Sony products for a really long time now. So what makes you stick with them?

Brian: Sony keeps rolling out ground-breaking technology while the other guys seem locked into making minor tweaks to the same gear they’ve made for the last decade. But what I really love about Sony is that despite their technology they still listen to how the gear actually works for photographers and what they can do to make it better.

Phoblographer:  You’ve been shooting for many, many years. What do you feel makes an image a signature Brian Smith photo? In other words, what’s typically going through your mind as you shoot and edit; and what things do you generally do to your scenes and images that help make them a photo that someone will recognize as something you’ve shot?



Brian: I don’t give it a lot of thought. Probably the best advice I can give is not to worry about creating a signature “look”. Just shoot from the heart and have fun.

Phoblographer: What pieces of your kit are your favorite? The a6000? The a7r II? Or what about the older 135mm f1.8?



Brian: I’ve got a ton of gear – but my normal kit is pretty pared down. I normally use a pair of a7R II cameras plus an a7S II when the light get really low.

Phoblographer: How do you feel Sony products help you to achieve the creative vision that you’re typically trying to create?

Brian: This sounds rather counter-intuitive but Sony builds technology that allows me to forget about…technology. When you know the gear will allow you to create the images that you visualize, you simply forget about your gear and concentrate on what’s in front of your lens.

Phoblographer: What do you feel has been the biggest lesson you’ve learned over the years as a photographer?

Brian: Go into every shoot with a plan but be ready to throw the plan out and go 180 degrees in the opposite direction if there’s something better.

Phoblographer: When you’re not photographing celebrities, athletes and models what’s the portrait taking process typically like for you, We imagine that it’s a very back and forth conversation for you?



Brian: I simply want them to relax and feel comfortable. If their personality is high energy we’ll go that way. If they like it mellow, then we can go that way. Ultimately I want the shoot to be about them – not me.

Phoblographer: So what’s typically in your camera bag these days?


Taraji P. Henson photographed for The Creative Coalition at Haven House in Beverly Hills, California on February 18, 2009

Taraji P. Henson photographed for The Creative Coalition at Haven House in Beverly Hills, California on February 18, 2009

Brian: I normally pack pair of a7R II cameras plus an a7S II, the lenses depend on the shoot but I generally take the FE 16-35 F4, FE 55 F1.8, FE 90 F2.8, FE 70-200 F4 and a pair of A-mount lenses: 24-70 F2.8 ZA II and 135 F1.8 ZA with a LA-EA3 adapter, flash triggers, SDXC cards and batteries in a roller bag. Of course all the grip and lighting gear gets packed in their own cases – not the camera bag.

Phoblographer: Let’s talk lighting! How did you learn to light and where in your career (specifically what shoot) do you feel that your lighting game really changed?

Brian: Coming from a photojournalism background I really had to figure it out on my own. I was definitely influenced by a handful of photographers – especially Greg Heisler – he’s truly a master of lighting. I also pay a lot of attention to the way natural light bounces around and to artificial light at night or indoors. When I see beautiful light I’ll file that away and might work in something similar on a shoot one day in the future.

Phoblographer: What technical skills do you feel photographers really need to master these days?

Brian: Technically I think the average photographer is much, much better than a decade ago. The latest technology has certainly played a role. Probably the biggest thing is immediacy of seeing images as you shoot them rather than waiting until you process the film. My suggestion is to go the other way with a no-tech camera like a Diana: Fixed lens, no preview, and limited controls, all combine to make it great camera to teach you about “seeing”.




Amber Ray photographed with Sony a7SII


Actress Anne Hathaway photographed in New York for Art & Soul in partnership with The Creative Coalition and Sony

Actress Anne Hathaway photographed in New York for Art & Soul in partnership with The Creative Coalition and Sony




Wikipedia POD­

Rozszerzenia Powered by Google


Zaklęcie "Miller, a ch..." nie wystarczyło. Książka fotoreportera wojennego "13 wojen i jedna" [FRAGMENT]

Gruzja 1991 r.

Gruzja 1991 r. "Nie wystarczy mieć na zdjęciu podniesiony karabin. Musi być jeszcze atrybut dynamiczny. Wylatująca łuska, dym z lufy. Wtedy wiadomo, że zarejestrowany obraz to nie ściema. Nie fałszerstwo" (Fot. Krzysztof Miller / AG)

Wojny, na których fotoreporterem był Krzysztof Miller, prawdopodobnie mylą się już samemu Krzysztofowi Millerowi. W wolnej Polsce jest niewiele osób, które widziały to wszystko na własne oczy. Miller od 1989 pracuje w "Gazecie Wyborczej". Osiągnął sukces, za który zapłacił wysoką cenę. Teraz napisał o tym książkę. Publikujemy jej fragment.

To zdjęcie "jest jak pomnik fotoreportera wojennego w różnych stadiach jego pracy. Jest temat: trup, który stał się trupem w wyniku ważnego wydarzenia. Są plany, które kryją się za moimi plecami. Jedni jeszcze fotografują, kadrują. Inni skończyli. Odchodzą. Zaraz te zdjęcia będą wywoływane, wybierane, skanowane, wysyłane (...) wpisywane w tekst. Wreszcie drukowane. Nazajutrz, w domach obywateli, w biurach, kawiarniach, na ulicach - po raz trzeci oglądane, komentowane. Przez znawców, krytyków, amatorów."

Kliknij w zdjęcie, by zobaczyć galerię:

fot. Krzysztof Miller / AG

To zdjęcie Krzysztof Miller zrobił w kwietniu 1994 roku w RPA. Za chwilę pierwsze wolne wybory wyniosą do władzy Nelsona Mandelę. Za chwile skończy się panowanie białych. Ale wtedy w RPA trwała uliczna wojna. Jak pisał Wojciech Jagielski, ich świadkami byli niemal wyłącznie fotoreporterzy. Niektórych nazwano "bractwem bang bang" - od strzelanin, których byli świadkami. Do tego bractwa mógłby należeć Krzysztof Miller.

W 1989 roku rozpadał się komunizm a Miller fotografował demonstracje, strajki, Okrągły Stół. W Polsce mieliśmy pierwszego, niekomunistycznego premiera. A w innych krajach dopiero zaczynały się niepodległościowe demonstracje. W Czechosłowacji, NRD, na Węgrzech. Tam jeździł Miller. Pierwszą 'wojnę' zobaczył w Rumunii, która krwawo rozprawiła się z dyktaturą Nicolae Ceauescu.

Kliknij w zdjęcie, by zobaczyć galerię:

fot. Krzysztof Miller / AG

"Dziennikarz nie musi się pchać na pierwszą linię frontu"

Potem była wojna domowa w Gruzji, wojny czeczeńskie, azersko-ormiańskie, bałkańskie, afrykańskie. "13 wojen i jedna". Miller sam nie wie ile razy był w Afganistanie. Dziesięć? Jedenaście? Przez niemal ćwierć wieku, wszędzie musiał podejść jak najbliżej tego, co się działo. Miller pchał się, gdzie nie trzeba. I miał szczęście. "Jeśli dziennikarz jest przygotowany, z miejsca, do którego się wybrał, napisze dobry tekst nawet na podstawie kawałków informacji. Fragmentów rozmów. Depesz. Nie musi się pchać na pierwszą linię frontu. A jeśli jest dobrym dziennikarzem, to bardzo dobrze napisze. Fotograf, żeby zrobić zdjęcie o tym, o czym dziennikarz pisze, musi się znaleźć na miejscu".

Kliknij w zdjęcie, by zobaczyć galerię:

fot. Krzysztof Miller / AG

Niesamowitą siłę rwanej narracji Millera dają jego zdjęcia. Przeglądałem ich setki, które na wojnach, konfliktach, rewolucjach robił przez ćwierćwiecze dla Agory. Lakoniczne podpisy fotoedytorów. Miller był od zdjęć, dziennikarz był od "newsa". A teraz o tym opowiada. W książce "Znaku" co prawda roi się od zdjęć, ale wciąż czuć żal, że nie każdej opowiedzianej historii towarzyszy fotografia.

Rok 1991. Wojna domowa w Gruzji. Miller opisuje "samotnego wilka" - rewolucjonistę, który nocami wyłapuje snajperów wiernych obalanemu prezydentowi Gamsachurdii. "Wilka zobaczyliśmy już z daleka. Stał w uliczce wysoki, szczupły, z erkaemem w ręku. Dłuższe włosy zaczesane na bok i odrobinę szpakowata broda. Wojskowa bluza wciśnięta w spodnie przeorane wojskowym pasem z ładownicami, nabojami. I buty - nie wojskowe, nie sportowe, ale białe. Coś jak mokasyny. Takie cichobiegi. Przed nim pod ścianą kamienicy stało dwóch mężczyzn w mundurach (...) Stali twarzą do ściany, rozkraczeni, z dłońmi założonymi na kark. Dygotali ze strachu". To wszystko jest na jego zdjęciu. Tym, które nie zmieściło się w książce, a które leży w archiwum zdjęciowym Agory.

Kliknij w zdjęcie, by zobaczyć galerię:

fot. Krzysztof Miller / AG

"Setki i tysiące zdjęć, które w życiu zrobiłem, nie zostały nigdy wykorzystane - pisze Miller - Każde opowiada czyjąś historię, tragedię, dramat. Starczyłoby mi ich do publikacji do końca życia. Wiem, że zalegają głęboko w przepastnym archiwum gazety. Tam co prawda się nie kurzą, ale wraz z upływem czasu kurczą. Nie, nie kurczy się negatyw, na którym utrwaliłem historie. Nie zwija się i nie roluje. Jest zarchiwizowany porządnie, bezpiecznie, w dobrej temperaturze i wilgotności. Kurczą się wydarzenia, które na nim zarejestrowałem. Zwijają się, rolują, maleją, tracą na znaczeniu i coraz mniej jest powodów, by do nich wracać, pokazywać je i przypominać. Niby dlaczego, skoro od ich wykonania tyle się wydarzyło? Ale mnie w sercu kole, że nie można ich pokazać. Przecież po to je robiłem! By przekazać informację, pokazać tragedię, problem. A tu zaaresztowała je prozaiczna przyczyna. Brak miejsca w gazecie. Gdy fotografowani ludzie mieli nadzieję, że ich nieszczęście pokażę, wskażę, przybliżę. Może w ten sposób pomogę." Gdy wracał z reportażem o umierających uchodźcach w Kongo "biuro prasowe Wysokiego Komisarza Unii Europejskiej poprosi go o więcej świadectw, ale ich nie opublikuje. Wytłumaczy, że są zbyt drastyczne."

Kliknij w zdjęcie, by zobaczyć galerię:

fot. Krzysztof Miller / AG

Jaką cenę Miller zapłacił za ćwierć wieku fotografowania wojen? W stresie, pod ostrzałem wypowiadał proste zaklęcie: "Miller, a chuj". Nie wystarczyło. Z podróży do Konga, Ugandy i południowego Sudanu wrócił z malarią mózgową. Polscy lekarze dawali mu niewielkie szanse na przeżycie. Zapadł w śpiączkę. Uratował go błyskawiczny transport specjalistycznych lekarstw ze szpital